De nieuwste Tesla robotaxi-crashes laten hetzelfde patroon zien: zodra een remote operator de besturing overneemt, volgt in de gemelde gevallen een botsing. Uit nieuwe crashrapporten aan Amerikaanse toezichthouders blijken er nu vijf van zulke incidenten te zijn, allemaal met schade op lage snelheid. Tesla heeft opnieuw twee meldingen toegevoegd aan de NHTSA-data, waardoor het totaal aan unieke Robotaxi-incidentrapporten verder is opgelopen.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.
Nieuwe Tesla robotaxi-crashes in Austin en Dallas
Tesla diende in de recente release van NHTSA’s Standing General Order opnieuw twee crashmeldingen in voor zijn Robotaxi-programma. Beide incidenten vonden in augustus plaats en werden meegenomen in de septemberpublicatie van de toezichthouder. Volgens Electrek komt Tesla daarmee nu uit op 36 unieke Robotaxi-incidentrapporten, tegenover 22 toen de site dit in juli voor het laatst bekeek.
In Dallas stond een Model Y stil op een woonstraat, vast tussen een betonmixer rechts en een geparkeerde SUV links. Tesla schrijft dat een remote support operator de controle overnam en dat de auto, terwijl hij langzaam vooruit reed, contact maakte met de SUV met ongeveer 0,40 mph. Er waren geen passagiers aan boord. Het betrof hier dus geen situatie waarin de auto zelfstandig verder reed naar een botsing, maar een geval waarin de remote operator de auto daadwerkelijk bestuurde nadat de hulp op afstand was ingeschakeld.
In Austin reed een andere Model Y in een steeg met een elektriciteitspaal aan de ene kant en een afvalcontainer aan de andere. Ook daar had een remote operator de controle. De auto raakte vervolgens de dumpster met ongeveer 1 mph. Ook in dit incident waren geen passagiers aanwezig. In beide gevallen gaat het om materiële schade zonder gemelde letselschade, en beide gebeurtenissen speelden zich af op zeer lage snelheid, wat aansluit bij eerdere Tesla-crashmeldingen uit het Robotaxi-programma.

Tesla robotaxi-crashes: vijf remote overnames, vijf botsingen
Met deze twee nieuwe meldingen komt het totaal aan remote takeovers in de crashdata volgens Electrek uit op vijf. Opvallend is dat alle vijf die gevallen eindigden in een botsing. Tesla’s eigen crashrapporten laten daarmee telkens hetzelfde verloop zien: de software loopt vast of heeft hulp nodig, daarna neemt een mens op afstand de besturing over, en vervolgens volgt contact met iets in de omgeving.
Tesla maakt niet bekend hoe vaak remote operators in totaal ingrijpen. Daardoor is er geen percentage of faalratio te berekenen. Wel is zichtbaar dat de gemelde gevallen consequent op hetzelfde neer komen. Juist die ontbrekende gebruiksdata maakt het lastig om de incidenten in perspectief te plaatsen: het is duidelijk dat er crashes zijn na remote overnames, maar niet hoe vaak een overname goed afloopt zonder melding.
Drie van de vijf gevallen zijn inmiddels expliciet gecodeerd als Remote (Commercial / Test). Volgens Electrek gebeurde dat eerder al bij het incident met een boomstronk in Houston. De twee nieuwste crashmeldingen sluiten daarop aan en bevestigen dat Tesla deze situaties officieel in de categorie remote operation plaatst. Ook in de oudere, openbaar gemaakte crashes uit Austin — in 2025 en 2026 — speelde een teleoperator een directe rol. In juli 2025 nam een safety monitor de auto niet verder vooruit gekregen, waarna een teleoperator overnam, accelereerde, links afsloeg en de auto tegen een metalen hek reed op 8 mph. In januari 2026 nam opnieuw een teleoperator de navigatiehulp over en reed de auto een bouwbarrière in op 9 mph.
Het patroon dat uit de data naar voren komt, is daardoor vrij consistent. Het gaat niet om hoge snelheid of zware ongevallen, maar om robotaxi’s die in lastige situaties nog altijd een mens op afstand nodig hebben. En precies op dat moment, wanneer de overgang van autonome software naar menselijke besturing plaatsvindt, ontstaan de botsingen die nu in de rapporten zichtbaar zijn.

Verschil met Waymo’s aanpak
Electrek zet Tesla’s aanpak af tegen die van Waymo, de bekendste concurrent in robotaxi’s. In een brief aan senator Ed Markey uit februari 2026 schrijft Waymo dat het geen remote driving of tele-operations gebruikt waarbij een mens de Dynamic Driving Task uitvoert. Dat is een wezenlijk onderscheid met Tesla’s rapporten, waarin een remote operator volgens de crashmeldingen daadwerkelijk de controle overneemt.
Waymo zegt dat medewerkers de voertuigsoftware alleen aanwijzingen geven die het systeem kan accepteren of weigeren; zij sturen zelf niet. Daarmee blijft de mens op afstand ondersteunend en niet uitvoerend. Waymo noemt wel een smalle uitzondering: een vooraf vastgestelde crawl-modus om een vastgelopen voertuig heel langzaam uit een blokkade te helpen. Volgens het bedrijf is die mogelijkheid nooit op een openbare weg gebruikt.
De vergelijking laat zien dat ‘remote hulp’ verschillende vormen kan aannemen. Tesla gebruikt in deze meldingen een model waarin een operator echt de auto bestuurt als noodoplossing. Waymo houdt de menselijke rol juist veel verder van de besturing af en beperkt die tot begeleiding of zeer strak afgebakende hulp. Voor toezichthouders en consumenten is dat verschil relevant, omdat het bepaalt waar de verantwoordelijkheid in de praktijk ligt wanneer een voertuig vastloopt: bij de software, bij de mens op afstand, of bij een combinatie van beide.
TostieTech duiding
De nieuwe crashmeldingen maken vooral duidelijk hoe kwetsbaar remote teleoperatie in de praktijk kan zijn. Het probleem zit niet alleen in de botsingen zelf, maar in het feit dat Tesla geen openbaar inzicht geeft in hoe vaak die afstandsbesturing nodig is. Zonder dat gebruiksvolume blijft de risico-inschatting incompleet.
Opvallend is ook dat de gemelde incidenten allemaal op lage snelheid en met beperkte schade gebeurden. Dat maakt de crashes minder ernstig in fysieke zin, maar technisch gezien zegt het vooral dat Tesla’s robotaxi’s in deze fase nog steeds regelmatig een mens nodig hebben om een lastige situatie op te lossen. Juist dan blijkt de overgang van autonome software naar menselijke besturing lastig: de bestuurder zit niet in de auto en heeft alleen via een op afstand bediend systeem zicht en controle.
De vergelijking met Waymo laat zien dat ‘remote hulp’ verschillende vormen kan hebben. Tesla gebruikt in deze meldingen een model waarin een operator echt de auto bestuurt. Waymo beschrijft juist een systeem waarin de mens niet rijdt, maar hooguit ondersteunt. Voor consumenten en toezichthouders is dat verschil relevant, omdat het bepaalt hoeveel verantwoordelijkheid er nog bij de software ligt en hoeveel bij de mens op afstand.
Bron: Electrek
