TP-Link probeert met routerassemblage in VS de Trump-administratie over de streep te trekken. Het bedrijf zegt dat het samen met Keytronic routers in Mississippi wil gaan assembleren, maar eerst moet het nog toestemming krijgen om zijn nieuwe Wi-Fi 8-producten überhaupt in de VS te mogen verkopen. Dat maakt de planning voorlopig onzeker.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.
Wat betekent de routerassemblage in VS?
TP-Link presenteert de geplande routerassemblage in VS als onderdeel van een groter traject richting goedkeuring voor zijn nieuwste modellen op de Amerikaanse markt. Het gaat daarbij specifiek om de Wi-Fi 8-lijn. In de verklaring van het bedrijf staat dat de Amerikaanse assemblage “as early as” 2027 kan beginnen, maar in de berichtgeving wordt ook duidelijk dat die timing nog verder kan opschuiven als de aanvraag bij de Amerikaanse toezichthouders blijft hangen. De verkooptoestemming voor de nieuwe routers is dus niet automatisch gekoppeld aan de assemblageplannen; eerst moet het bedrijf langs de regulatoire procedure komen.
Die procedure is voor TP-Link extra gevoelig omdat het bedrijf zijn nieuwste routers momenteel niet in de VS mag verkopen, terwijl andere fabrikanten wel FCC-goedkeuring krijgen. De onderliggende regel is een FCC-beleid dat consumentrouters uit het buitenland kan weren. Routers van TP-Link die al eerder zijn goedgekeurd, mogen voorlopig wel in de Amerikaanse winkels blijven liggen. Het verschil zit daarmee niet in de bestaande productlijn, maar in de nieuwe generatie apparaten waarvoor nog geen toestemming is verleend.
Wat TP-Link belooft met routerassemblage in VS
TP-Link zegt dat het met Keytronic een Letter of Intent heeft getekend. Keytronic zou in Corinth, Mississippi als belangrijkste binnenlandse productiepartner moeten optreden en de assemblage van TP-Link’s netwerkportfolio ondersteunen. Daarmee probeert TP-Link duidelijk te maken dat het niet alleen een verkoopverhaal neerlegt, maar ook een concreet industrieel plan heeft waarin een Amerikaanse partner een zichtbare rol krijgt.
In een brief aan de FCC noemt TP-Link een investering van bijna 1 miljard dollar in de Verenigde Staten. Volgens die brief zou dat geld moeten worden gebruikt om bestaande Amerikaanse fabrieken uit te rusten en uiteindelijk nieuwe, sterk geautomatiseerde productiefaciliteiten te bouwen. Die route moet het mogelijk maken om volgende generaties Wi-Fi 8-routers in de VS te assembleren. In de brief wordt bovendien gesproken over het creëren van honderden nieuwe banen, wat laat zien dat TP-Link de investering ook als economisch argument inzet richting beleidsmakers.
Het bedrijf wijst daarbij op zijn bestaande Amerikaanse voetafdruk. TP-Link zegt dat het wereldwijde hoofdkantoor in Irvine, Californië staat en dat het meer dan 700 werknemers in de VS heeft. Daarnaast stelt het bedrijf dat software en firmware voor de beoogde producten in de Verenigde Staten worden ontwikkeld, geschreven en opgeslagen door de Amerikaanse engineeringorganisatie. De beoogde routers zouden dus niet alleen fysiek in de VS in elkaar worden gezet, maar ook inhoudelijk leunen op Amerikaanse ontwikkel- en datasystemen.
De FCC-vraag blijft ingewikkeld
De kern van de aanvraag is echter of al die plannen voldoende zijn voor een uitzondering op de buitenlandse-routerban. TP-Link zelf zegt dat de overheid daar geen duidelijke, gepubliceerde norm voor heeft. Een topfunctionaris van het bedrijf zei tegen PCMag dat er geen openbare richtlijn bestaat die aangeeft hoeveel Amerikaanse productie precies nodig is om in aanmerking te komen voor een vrijstelling. Volgens hem ontbreken dus harde percentages of vaste maatstaven waarmee bedrijven vooraf kunnen inschatten hoe ver ze moeten gaan met onshoring.
Dat maakt de beoordeling lastig, zeker omdat TP-Link zelf erkent dat het bij de productie nog steeds afhankelijk blijft van onderdelen die uit andere landen moeten komen. In het artikel wordt daarbij genoemd dat veel componenten simpelweg niet uit een binnenlandse bron beschikbaar zijn. De routerassemblage in VS betekent dus niet dat TP-Link volledig Amerikaanse hardware kan maken; het bedrijf probeert juist met een combinatie van binnenlandse assemblage, investering en Amerikaanse softwareontwikkeling vertrouwen te winnen bij de overheid.
Formeel moet een routermaker bovendien meer doen dan alleen bij de FCC aankloppen. Voor een vrijstelling moet eerst het ministerie van Defensie of het ministerie van Homeland Security vaststellen dat de apparatuur geen nationaal veiligheidsrisico vormt. Pas daarna kan de FCC een uitzondering verlenen. Dat verklaart waarom de procedure meerdere schakels kent en waarom de uiteindelijke uitkomst niet alleen van de FCC afhangt. Merken als Netgear, Asus, Adtran, Amazon en dochtermerk Eero, Calix, Nokia en Starlink kregen al een uitzondering. TP-Link wil dat dezelfde beoordelingsnormen ook op zijn eigen aanvraag worden toegepast.
Veiligheidsdruk en politieke tegenwind
TP-Link probeert zich tegenover de toezichthouders te presenteren als een partij die Amerikaanse data serieus neemt. Volgens het bedrijf worden gebruikersgegevens van Amerikaanse producten versleuteld en opgeslagen op Amazon Web Services-infrastructuur in Virginia. Ook zegt TP-Link dat het geen klantnetwerkdata deelt met buitenlandse overheden of onbevoegde derde partijen. Daarmee wil het bedrijf laten zien dat de kwesties rond de routerassemblage in VS niet alleen over productie gaan, maar ook over databeheer en veiligheidsarchitectuur.
Tegelijkertijd staat TP-Link politiek onder zware druk. Vier Republikeinse staatsaanklagers-generaal uit Florida, Montana, Iowa en Nebraska hebben deze maand een rechtszaak aangespannen. Daarin wordt TP-Link ervan beschuldigd consumenten te hebben misleid over de banden met China en over de veiligheidsrisico’s van zijn routers. Daarnaast stuurde een groep van 21 Republikeinse staatsaanklagers een brief naar de FCC, waarin zij vraagtekens zetten bij de claims van TP-Link over routerveiligheid en over de onafhankelijkheid van het bedrijf ten opzichte van China.
De historische context maakt die tegenwind extra gevoelig. TP-Link verhuisde zijn hoofdkantoor in 2024 naar Californië, maar het bedrijf komt voort uit China en heeft daarmee een verleden dat in Washington zwaar meeweegt. Volgens de bron viel TP-Link eerder al onder onderzoek in verband met aanvallen die aan de Chinese overheid werden gelinkt, waaronder een botnet dat grotendeels uit TP-Link-routers bestond. Ook werd genoemd dat Russische inlichtingendienst GRU TP-Link-routers heeft gecompromitteerd om informatie te stelen. Tegelijk plaatst Ars Technica daar een bredere kanttekening bij: routerproblemen zijn niet uniek voor TP-Link, want ook andere merken zijn eerder doelwit geweest of bleken kwetsbaar.
TostieTech duiding
TP-Link probeert hier niet alleen een productieverhaal te vertellen, maar vooral een regulatoir verhaal. De belofte van assemblage in de VS is in de praktijk een poging om een politiek en juridisch probleem op te lossen: zonder uitzondering op de FCC-regels kan het bedrijf zijn nieuwste routers simpelweg niet verkopen. Opvallend is dat TP-Link zelf erkent dat er geen duidelijke publieke norm is voor hoeveel Amerikaanse productie voldoende is. Dat maakt de uitkomst lastig voorspelbaar.
Voor consumenten betekent dit vooral vertraging en onzekerheid. Zelfs als TP-Link zijn investeringsplan doorzet, hangt het moment van verkoop nog steeds af van goedkeuring door meerdere instanties. Het is dus niet alleen een kwestie van fabrieken bouwen, maar ook van vertrouwen winnen bij toezichthouders die naar veiligheid, herkomst van componenten en geopolitieke risico’s kijken.
Bron: Ars Technica
