Obrist failliet na mislukte gasmotor in Tesla’s

De Oostenrijkse ingenieursclub Obrist, bekend van het inbouwen van een verbrandingsmotor in een Tesla Model 3, is failliet gegaan. Drie groepsbedrijven zijn insolvent met samen zo’n €31,8 miljoen aan schulden, ongeveer $37 miljoen. De HyperHybrid-belofte leverde nooit een productieauto op.

De Oostenrijkse firma Obrist, berucht om de gasmotor in Tesla's, is failliet. Volgens Electrek zijn drie bedrijven uit de groep insolvent met samen circa €31,8 miljoen aan schulden, omgerekend ongeveer $37 miljoen. Daarmee komt een einde aan een jarenlange poging om een benzine-achtige range extender als alternatief voor volledig elektrische auto’s te verkopen. In de praktijk bleef het bij prototypes, beursdemo’s en steeds verder uitdijende plannen die nooit uitmondden in een productieauto.

gasmotor in Tesla's – Obrist failliet na mislukte gasmotor in Tesla's
Deze Tesla Model 3 kreeg van Obrist een gasmotor in Tesla's frunk, bedoeld als range-extender in plaats van een groot accupakket. De failliete techniek haalde nooit serieproductie.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.

Wat betekent de gasmotor in Tesla's?

Volgens Electrek en de Oostenrijkse insolventie-informatie zijn Obrist Powertrain GmbH en Obrist Technologies GmbH eind september onder curatele gesteld door de regionale rechtbank in Feldkirch, in Vorarlberg. Beide bedrijven vroegen die procedure zelf aan. Samen gaat het om ongeveer €24,93 miljoen aan schulden bij deze twee Oostenrijkse entiteiten. Daar komt nog eens ongeveer €6,8 miljoen bij van Obrist DE, de Duitse verkoop- en ontwikkelarm in Lindau, die volgens ORF Vorarlberg ook insolvent is.

De bedragen maken duidelijk hoe groot het gat is tussen de publiciteit rond Obrists techniek en de financiële realiteit. Bij de Oostenrijkse onderdelen noemt Electrek ook het aantal schuldeisers: Obrist Powertrain had ongeveer €18,85 miljoen schuld bij 34 schuldeisers en Obrist Technologies ongeveer €6,08 miljoen bij 10 schuldeisers. Obrist Powertrain was op het moment van de aanvraag teruggevallen tot negen werknemers. Obrist Technologies, dat de patenten voor methanolproductie en CO2-capture in handen had, had geen personeel meer over.

Een herstructureringsplan wordt in de bron niet genoemd. Wel staat vast dat de twee Oostenrijkse bedrijven de rechtbank lieten weten dat doorgaan of saneren niet mogelijk was. Daarmee is de uitspraak niet alleen een administratieve melding, maar ook een signaal dat de betrokken vennootschappen zelf geen perspectief meer zagen op voortzetting in hun bestaande vorm.

gasmotor in Tesla's – Obrist failliet na mislukte gasmotor in Tesla's
De open frunk toont hoe Obrist de Tesla-voorzijde vulde met generator, leidingen en koeling. Dat illustreert de HyperHybrid-aanpak die het bedrijf jarenlang promootte, maar niet commercieel van de grond kreeg.

Gasmotor in Tesla's bleef steken bij prototypes

Obrist werd bekend door zijn HyperHybrid-concept: een elektrische auto met een kleinere batterij en een kleine benzinemotor als generator in de neus. Het bekendste voorbeeld was een op de Tesla Model 3 gebaseerde demonstrator, die het bedrijf in 2020 liet zien. Daarbij werd het accupakket verkleind naar 17,3 kWh en kwam er in de frunk een tweecilinder benzinegenerator van 40 kW. Obrist claimde destijds een totale actieradius van 1.000 kilometer en presenteerde de techniek als een slimmere manier om de voordelen van elektrisch rijden te combineren met langere afstanden.

Ook de commerciële belofte was groot. Het bedrijf zei dat er al een licentie was verstrekt aan een niet nader genoemde internationale partner en dat productieauto’s met het systeem in 2023 zouden verschijnen. Daarnaast sprak Obrist over een kostprijs van ongeveer €4.500 bij grote volumes, met de claim dat een Model 3 daardoor meer dan de helft goedkoper kon worden. In de bron staat echter dat dat partnerbedrijf nooit werd genoemd en dat er nooit een productieauto van de grond kwam. De jarenlange aanwezigheid op autoshows in Europa leverde vooral demonstraties op, geen leveringen aan klanten.

Juist dat maakt de faillissementsmelding relevant voor consumenten en autoliefhebbers: het ging niet om een kleine technische bijstelling, maar om een concept dat zichzelf profileerde als alternatief voor batterij-elektrische auto’s. Volgens Electrek is daar uiteindelijk geen enkele productieversie van gekomen, ondanks de langdurige promotie.

Van range extender naar methanol en CO2-capture

Na de eerste Tesla-demonstraties schoof Obrist het verhaal op richting synthetische brandstoffen. In 2022 verscheen een Model Y-prototype dat op synthetische methanol reed, onder de naam aFuel. Daarmee veranderde de pitch van een relatief eenvoudige hybride-oplossing naar een bredere belofte rond klimaatpositief rijden. Volgens de bron claimde het bedrijf zelfs dat de auto 24 gram CO2 per kilometer uit de atmosfeer zou halen, omdat een deel van de vastgelegde koolstof die nodig was voor de brandstof ondergronds zou worden opgeslagen.

Daar bleef het niet bij. In 2024 meldde Obrist een alliantie met een fonds uit Abu Dhabi en stelde het bedrijf dat er een investering in de dubbelecijferige miljardenrange was veiliggesteld voor methanolfabrieken in onder meer Namibië, Egypte, Thailand en de Verenigde Staten. Ook werden zogenoemde gigaplants genoemd met een prijskaartje van $18,6 miljard per stuk. De bron zet daar nadrukkelijk bij dat deze plannen niet als gerealiseerd worden beschreven.

Volgens oprichter Frank Obrist speelden hoge ontwikkelkosten, mislukte gesprekken met investeerders en de crisis in de Europese auto-industrie een rol in de neergang. AKV noemt daarnaast expliciet de verschuiving van Europese fabrikanten richting volledig elektrisch als factor. Dat laat zien dat Obrist niet alleen tegen geldproblemen aanliep, maar ook tegen een markt die de oorspronkelijke positionering van het bedrijf steeds minder relevant maakte.

gasmotor in Tesla's – Obrist failliet na mislukte gasmotor in Tesla's
De Model Y-prototype met opvallende bestickering laat zien hoe Obrist later overstapte op synthetische methanol en ‘aFuel’. Ook die opvolger bleef steken bij demonstraties, vóór het faillissement volgde.

Europese beleidsverschuiving hielp niet

Obrist probeerde de discussie ook politiek te beïnvloeden. Het bedrijf lobbyde in Brussel voor heroverweging van het EU-verbod op nieuwe verbrandingsauto’s vanaf 2035 en stelde dat een HyperHybrid veel minder CO2 zou uitstoten dan een vergelijkbare batterij-elektrische auto. Volgens de bron probeerde Obrist daarmee aansluiting te zoeken bij de Europese beleidsdiscussie rond emissies en de toekomst van aandrijving.

Daarbij werd onder meer gewezen op de e-fuels-uitzondering die Duitsland in 2023 loskreeg en op latere voorstellen van de Europese Commissie om de 2035-doelstelling te versoepelen. Toch bleek die beleidsruimte niet voldoende om het bedrijf te redden. De kern van Obrists model bleef afhankelijk van een concept dat nooit verder kwam dan demonstrators, licentieclaims en toekomstplannen.

Opvallend is dat de insolventie niet het moederbedrijf Obrist Engineering treft. Volgens Electrek blijft dat onderdeel actief met airco- en thermomanagementonderdelen en telt het ongeveer 30 werknemers. De faillissementsprocedures raken dus vooral de takken die aan de HyperHybrid en de latere brandstof- en CO2-captureplannen waren gekoppeld, niet de volledige groep in één keer.

TostieTech duiding

Dit faillissement laat vooral zien hoe groot het verschil kan zijn tussen een technisch concept en een haalbaar product. Een range extender is op zichzelf geen vreemd idee: een kleinere accu combineren met een generator kan voor sommige toepassingen logisch zijn. Maar bij Obrist bleef het niet bij een beperkte technische positionering. Het bedrijf koppelde zijn voorstel aan steeds grotere claims, van een Model 3 met enorme actieradius tot synthetische methanol en megainvesteringen in wereldwijde brandstoffabrieken. Dat maakt de onderneming kwetsbaar zodra investeerders, partners of afnemers niet concreet instappen.

Opvallend is ook dat de faillissementsmelding samenvalt met de bredere marktverschuiving waar Obrist juist tegenin ging. De bron noemt dat Europese automakers richting volledig elektrisch blijven bewegen en dat batterij-elektrische auto’s de afgelopen jaren verbeterden in prijs en actieradius. Daardoor is de oorspronkelijke probleemstelling van een range extender kleiner geworden dan toen Obrist zijn concept lanceerde. Dat verklaart niet alles, maar het helpt wel om te begrijpen waarom een bedrijf met veel publiciteit en weinig productie uiteindelijk vastloopt.


Bron: Electrek

Geef een reactie