Donut Lab en de vraag: is de solid-state batterij echt?

Donut Lab laat via Intertek zien dat in een uit elkaar gehaalde sample nauwelijks lithium zit, maar de test is beperkt en bewijst daarmee niet wat de batterij precies wél is. Tegelijk blijft de eerdere claim over productie en toepassing in voertuigen onbeantwoord.

Donut Lab wil met een test van Intertek laten zien dat zijn solid-state batterij echt geen lithium-ion- of natriumbatterij is. In de meting zat slechts 3,4 ppm lithium en 632 ppm natrium in het onderzochte sample. Maar de test roept minstens zoveel vragen op als hij beantwoordt: Intertek keek alleen naar twee elementen, werkte op door Donut Lab zelf uit elkaar gehaalde onderdelen en koppelt het onderzochte materiaal aan een eerdere, niet openbaar gemaakte rapportage. Daardoor blijft onduidelijk wat er precies is getest, hoe representatief dat sample is en of het om dezelfde cel gaat als in eerdere metingen van andere partijen.

solid-state batterij – Donut Lab en de vraag: is de solid-state batterij echt?
Donut Labs solid-state batterij wordt hier letterlijk als losse delen gepresenteerd: anode, kathode en stroomcollectordeel. Dat past bij de kritiek dat de analyse niet de volledige cel, maar een opgedeeld sample betrof.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.

Wat betekent de solid-state batterij?

De Finse startup Donut Lab gebruikt de Intertek-test om zijn batterij te verdedigen tegen twijfels over de chemie. Het bedrijf zegt met de meting te willen aantonen dat de cel niet in de categorie lithium-ion of natrium-ion valt. De test is uitgevoerd in Wilton, Verenigd Koninkrijk, via ICP-OES-analyse na een zuur-ontsluiting van delen van de sample.

De uitkomst is op zichzelf opvallend. In de onderzochte sample werd 3,4 ppm lithium en 632 ppm natrium gemeten. Dat zijn lage waarden, zeker vergeleken met een klassieke lithium-ioncel, waarin lithium juist in veel hogere concentraties aanwezig is. Juist daarom zet Donut Lab deze test in als tegenargument tegen de aanhoudende speculatie over wat er in de batterij zit.

Tegelijkertijd laat de test alleen zien wat er níet in die specifieke sample zat in de gemeten hoeveelheden. Over de rest van de chemie zegt hij niets. Daarmee is de term solid-state batterij nog niet inhoudelijk bewezen of ontkracht; de test beperkt zich tot de aanwezigheid van twee elementen in een ontmanteld sample.

solid-state batterij – Donut Lab en de vraag: is de solid-state batterij echt?
De afzonderlijk verpakte proefstukken laten zien hoe beperkt het Intertek-onderzoek was. Volgens het artikel werden alleen de actieve componenten geanalyseerd, niet de volledige cel of de elektrolytlaag.

Waarom deze solid-state batterij-test weinig bewijst

De belangrijkste beperking van het Intertek-onderzoek is de scope. Het laboratorium kreeg de opdracht voor een kwantificering van lithium en natrium, en alleen die twee elementen zijn ook daadwerkelijk gemeten. Andere relevante stoffen, zoals kalium, magnesium, zink en aluminium, zijn niet meegenomen. Daardoor kan de test hooguit bevestigen dat het onderzochte sample weinig lithium en natrium bevat. Hij zegt niet welke batterijchemie daar dan wel achter zit.

Ook de herkomst en samenstelling van de sample maken de bevinding lastig te plaatsen. Volgens Intertek zijn de onderdelen in ontmantelde toestand door Donut Lab aangeleverd. Het laboratorium heeft de cel dus niet zelf geopend. Bovendien koppelt Intertek het materiaal aan een andere, niet openbaar gemaakte rapportage. In het rapport wordt het onderzochte geheel bovendien aangeduid als “Pouchcell – Cell 1”; de naam Donut Battery komt nergens voor. Daardoor ontbreekt een harde link met de cel die elders in de discussie steeds wordt genoemd.

Daar komt nog bij dat de print van het rapport meerdere revisies heeft gehad in korte tijd. Dat betekent niet automatisch dat de inhoud onbetrouwbaar is, maar het onderstreept wel dat de presentatie van de test geen volledig uitgewerkte, sluitende bewijsvoering oplevert. Voor een claim die zo nadrukkelijk draait om de samenstelling van een batterij is dat een belangrijk gemis.

Tegenstrijdigheid met eerdere metingen blijft bestaan

De nieuwe meting staat niet op zichzelf, maar botst met eerdere interpretaties van de batterij. In juni concludeerde batterijonderzoeker Ziroth samen met meer dan twintig experts op basis van de spanningscurve en zweldata dat een door Donut Lab aangeleverde cel zich gedroeg als een high-nickel lithium-ioncel met grafietanode. Dat is een heel andere lezing van hetzelfde soort gespreksonderwerp: niet wat Donut Lab zegt dat het is, maar hoe de cel zich in meetdata gedraagt.

Ook de meting van VTT eerder deze maand blijft een belangrijke referentie. Dat instituut mat een Donut V1.5-cel met een energiedichtheid van 409,3 Wh/kg en een spanningsvenster tussen 2,3 en 4,25 volt. Die combinatie past volgens de aangeleverde informatie juist goed bij lithium-ion. Een herlaadbare chemie zonder lithium of natrium die in de buurt komt van zo’n energiedichtheid is tot nu toe niet overtuigend aangetoond.

Electrek plaatst daar nog een extra kanttekening bij: de Intertek-test en de VTT-meting gaan mogelijk niet over dezelfde cel, of beantwoorden in elk geval niet dezelfde vraag. Dat is relevant, omdat de ene test alleen de aanwezigheid van lithium en natrium onderzoekt, terwijl de andere juist kijkt naar prestaties en spanningsgedrag. Zonder bewijs dat het om exact dezelfde cel gaat, blijven de resultaten naast elkaar bestaan zonder elkaar echt op te lossen.

solid-state batterij – Donut Lab en de vraag: is de solid-state batterij echt?
Deze foto onderstreept de kern van de discussie: de onderzochte monsters kwamen al als teardown binnen. Daardoor zegt de test vooral iets over de aangeleverde onderdelen, niet automatisch over de echte batterijchemie.

Productieclaim blijft het echte discussiepunt

Door de nieuwe test verschuift de discussie steeds verder weg van de vraag of de batterij “solid-state” is, en richting de eerdere productieclaim van Donut Lab. Op CES zei het bedrijf in januari dat het de “world’s first solid state battery” had die klaar was voor gebruik in OEM-productie van voertuigen. Daarbij werd zelfs gesproken over productie en levering van Verge-motoren in het eerste kwartaal van 2026.

Volgens de aangeleverde informatie is die belofte nog niet waargemaakt. Negen maanden na CES is er nog geen productievoertuig op de weg met deze batterij. De zogeheten Q1-bikes blijken pre-productie-units te zijn geweest. Donut Lab heeft bovendien zelf erkend dat de cel met 409 Wh/kg niet de versie is die uiteindelijk naar klanten zou gaan.

Dat maakt de kern van het debat anders dan bij een gewone technische specificatie. Het gaat niet alleen meer om de vraag welke chemie in een sample zit, maar vooral om de afstand tussen een publiek gedane productieclaim en wat er aantoonbaar beschikbaar is. In die zin beantwoorden de recente testen vooral deelvragen. Ze maken niet hard dat de batterij klaar is voor serieproductie, en ze nemen de eerdere twijfel over de presentatie van het product niet weg.

TostieTech duiding

De kern van dit verhaal is dat Donut Lab met een beperkte chemische analyse vooral twijfel probeert weg te nemen, terwijl de echte bewijsvoering juist in de productieketen en in een volledige, onafhankelijke celanalyse zou moeten zitten. Een meting van alleen lithium en natrium zegt iets over de samenstelling van een ontmanteld sample, maar niet genoeg om de hele batterijarchitectuur te identificeren. In dat opzicht is de Intertek-test technisch interessant, maar bewijswaarde heeft hij maar beperkt.

Voor consumenten en EV-volgers is vooral relevant dat de spectaculaire claim uit januari niet hard is gemaakt. Als een batterij echt al klaar is voor OEM-productie, dan hoort daar een reproduceerbare specificatie, onafhankelijke verificatie van dezelfde cel en een voertuigtoepassing bij. Die combinatie ontbreekt hier nog steeds. Daardoor blijft Donut Lab vooral hangen tussen twee verhalen: ofwel een uitzonderlijke batterijtechnologie die nog niet overtuigend is aangetoond, ofwel een product dat op meerdere momenten anders is gepresenteerd dan later controleerbaar bleek.


Bron: Electrek

Geef een reactie