Donut Lab batterij 400 Wh/kg: wat als het waar is?

Wat als de claims van Donut Lab kloppen? Een all-solid-state batterij van 400 Wh/kg zou elektrische auto's, motorfietsen, e-bikes, drones en mobiele apparaten ingrijpend kunnen veranderen. In dit artikel rekenen we uit wat 400 Wh/kg betekent voor actieradius, batterijgewicht en laadtijd. Daarna kijken we naar de mogelijke toekomst van 1.000 Wh/kg en vergelijken we dit met de theoretische mogelijkheden van lithium-air-batterijen.

Een all-solid-state batterij van 400 Wh/kg, razendsnel laden, geen schaarse materialen en mogelijk honderdduizenden laadcycli. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Maar stel dat Donut Lab gelijk heeft. Wat verandert er dan?

De batterijwereld staat vol met spectaculaire aankondigingen. Energiedichtheden van 300, 400, 500 en zelfs meer dan 1.000 Wh/kg worden genoemd. Toch is de stap van een laboratoriumcel naar een betaalbare, veilige en duurzame batterij voor een productieauto enorm.

Donut Lab batterij met 400 Wh/kg energiedichtheid en de mogelijke gevolgen voor elektrische voertuigen
Donut Lab claimt een batterij met een energiedichtheid van 400 Wh/kg. Wat als het waar is?

Donut Lab doet daar nog een schep bovenop. Het Finse bedrijf claimt een all-solid-state batterij met een energiedichtheid van 400 Wh/kg, een volledige laadbeurt in slechts vijf minuten, een zeer lange levensduur en een samenstelling gebaseerd op wereldwijd beschikbare materialen. De technologie zou inmiddels niet alleen in laboratoriumcellen bestaan, maar ook worden toegepast in elektrische motorfietsen van Verge Motorcycles.

Dat maakt de vraag interessant.

Niet: “Is deze batterij echt 400 Wh/kg?”

Maar:

Wat zou er gebeuren als dat inderdaad klopt?

TostieTech rekent het uit.

Eerst de belangrijkste kanttekening

Voordat we auto’s, motorfietsen, elektrische fietsen en smartphones gaan volstoppen met futuristische batterijen, is één onderscheid belangrijk.

400 Wh/kg is een claim van Donut Lab.

De berekeningen in dit artikel zijn dus geen voorspellingen dat toekomstige auto’s daadwerkelijk deze specificaties krijgen. We nemen het getal van Donut Lab als uitgangspunt en rekenen vervolgens uit wat er theoretisch mogelijk wordt als een batterij met die eigenschappen daadwerkelijk op grote schaal beschikbaar komt.

Dat is een belangrijk verschil.

De onafhankelijke tests die tot nu toe publiek zijn gemaakt, hebben vooral betrekking op laadgedrag, thermisch gedrag, zelfontlading en enkele andere eigenschappen. Een onafhankelijke bevestiging van de volledige 400 Wh/kg op het niveau van een compleet automotive accupakket is daarmee niet hetzelfde als bewezen. Ook de extreme claim van 100.000 laadcycli is nog een afzonderlijk vraagstuk.

Tegelijkertijd is er inmiddels wel iets interessants gebeurd: Donut Lab heeft de technologie in een echte motorfiets getest.

En juist daar wordt het verhaal interessant.

Donut Lab batterij van 400 Wh/kg naast de Verge TS Pro elektrische motorfiets
Donut Lab claimt een all-solid-state batterij met een energiedichtheid van 400 Wh/kg, hier afgebeeld naast de Verge TS Pro.

Wat claimt Donut Lab precies?

Volgens Donut Lab heeft de nieuwe batterij een energiedichtheid van 400 Wh/kg. Daarnaast noemt het bedrijf onder meer:

  • all-solid-state technologie;
  • tot vijf minuten voor een volledige laadbeurt;
  • laden tot 100 procent;
  • volledig ontladen zonder dat dit volgens Donut Lab problematisch is;
  • een ontwerp voor maximaal 100.000 laadcycli;
  • zeer goede prestaties bij extreme temperaturen;
  • geen brandbare vloeibare elektrolyt;
  • materialen die volgens het bedrijf wereldwijd ruim beschikbaar zijn;
  • lagere productiekosten dan traditionele lithium-ionbatterijen.

Dat is een buitengewoon pakket aan claims.

Maar één daarvan springt er voor elektrische voertuigen direct uit:

400 Wh/kg.

Want energiedichtheid bepaalt hoeveel energie je kunt meenemen zonder evenredig veel gewicht mee te slepen.

En daar begint de rekensom.

400 Wh/kg: wat betekent dat eigenlijk?

Een batterij van 400 Wh/kg kan theoretisch 400 wattuur energie opslaan per kilogram batterijgewicht.

Een batterij van 10 kilogram zou bij die energiedichtheid dus:

10 × 400 = 4.000 Wh

oftewel:

4 kWh

opslaan.

Een batterij van 100 kilogram zou:

40 kWh

bevatten.

En een batterij van 150 kilogram:

60 kWh.

Dat laatste is interessant, want 60 kWh is voor een moderne elektrische auto een heel bruikbare hoeveelheid energie.

Bij een batterij die daadwerkelijk 400 Wh/kg op het relevante niveau haalt, zou 60 kWh dus slechts:

150 kilogram

wegen.

Daarbij moeten we opnieuw benadrukken dat dit een eenvoudige berekening op basis van de door Donut Lab genoemde energiedichtheid is. Een echte auto heeft daarnaast batterijbehuizing, koeling, bekabeling, BMS, crashbescherming en andere componenten.

Maar zelfs als een deel van het voordeel op packniveau verloren gaat, blijft het potentiële verschil enorm.

De vergelijking met een LFP-batterij

LFP is inmiddels een van de belangrijkste batterijchemieën voor elektrische auto’s. Volgens het International Energy Agency bereikte de nieuwste generatie LFP-cellen ongeveer 205 Wh/kg. Op packniveau ligt de effectieve energiedichtheid lager, omdat ook behuizing, koeling, elektronica en andere onderdelen moeten worden meegerekend.

Voor een eenvoudige TostieTech-berekening kunnen we daarom illustreren wat er gebeurt wanneer we een huidige LFP-pack op ongeveer 160 Wh/kg zetten.

Dat is nadrukkelijk een rekenvoorbeeld, geen universele waarde voor iedere LFP-auto.

Stel:

60 kWh LFP-pack

Bij 160 Wh/kg:

60.000 Wh ÷ 160 Wh/kg = 375 kg

Een vergelijkbare batterij met 400 Wh/kg:

60.000 Wh ÷ 400 Wh/kg = 150 kg

Op papier ontstaat dan een verschil van:

225 kilogram.

Dat is enorm.

Een fabrikant zou dat voordeel echter niet noodzakelijk volledig gebruiken om de auto lichter te maken.

En dat is misschien wel het interessantste.

De fabrikant hoeft de auto niet 225 kilo lichter te maken

Een autofabrikant kan met dezelfde hoeveelheid energie verschillende kanten op.

Optie 1: dezelfde actieradius, veel minder gewicht

Een auto die nu 60 kWh nodig heeft, kan theoretisch dezelfde hoeveelheid energie meenemen in een veel lichter accupakket.

Minder massa betekent vervolgens:

  • minder energie nodig om te versnellen;
  • minder energieverlies tijdens het rijden;
  • mogelijk kleinere elektromotoren;
  • minder zware remmen;
  • lichtere ophanging;
  • mogelijk een lichtere carrosseriestructuur.

Het voordeel kan daardoor verder oplopen dan alleen het gewicht van de batterij.

Optie 2: dezelfde batterijmassa, veel meer actieradius

Dit is misschien nog spectaculairder.

Als we opnieuw een huidige LFP-pack van 375 kilogram als uitgangspunt nemen, dan bevat een 400 Wh/kg-batterij met hetzelfde gewicht:

375 × 400 = 150.000 Wh

oftewel:

150 kWh.

Dat is 2,5 keer zoveel energie als 60 kWh.

Een auto die met 60 kWh bijvoorbeeld 400 kilometer haalt, zou bij exact dezelfde efficiëntie theoretisch richting:

1.000 kilometer

kunnen gaan.

Niet omdat de batterij automatisch een bereik van 1.000 kilometer oplevert, maar simpelweg omdat er 2,5 keer zoveel energie aan boord is.

In de echte wereld zullen aerodynamica, temperatuur, snelheid, banden en aandrijflijnrendement uiteraard bepalen wat er werkelijk gebeurt.

Maar de rekensom laat zien hoe groot 400 Wh/kg kan zijn.

Waarom 400 Wh/kg nog interessanter wordt op packniveau

Er zit een belangrijke nuance in bovenstaande berekeningen.

Een fabrikant kan zeggen:

“Onze cel haalt 400 Wh/kg.”

Dat betekent niet automatisch dat:

“Ons complete accupakket haalt 400 Wh/kg.”

Een pack bestaat immers uit veel meer dan alleen cellen.

Daarom is het verschil tussen cel- en packniveau essentieel.

Als de cellen bijvoorbeeld 400 Wh/kg halen maar het complete systeem uiteindelijk 300 Wh/kg haalt, verandert de berekening.

Een 60 kWh-pack zou dan ongeveer:

200 kilogram

wegen.

Nog steeds buitengewoon interessant.

Bij 250 Wh/kg zou hetzelfde pack ongeveer:

240 kilogram

wegen.

Ook dat zou een enorme stap zijn ten opzichte van een rekenvoorbeeld van 375 kilogram voor een 160 Wh/kg-pack.

Daarom is het voor TostieTech belangrijk om niet alleen naar het getal 400 Wh/kg te kijken.

De echte vraag is:

Hoeveel Wh/kg haalt het complete, veilige, productierijpe accupakket?

En dan is er nog de volumetrische energiedichtheid

Gewicht is niet het enige probleem bij een elektrische auto.

Ook ruimte telt.

Een batterij kan extreem licht zijn, maar als dezelfde hoeveelheid energie drie keer zoveel ruimte inneemt, heb je daar in een auto weinig aan.

Voor auto’s is daarom niet alleen:

Wh/kg

maar ook:

Wh/l

belangrijk.

Donut Lab benadrukt de hoge gravimetrische energiedichtheid, maar de 400 Wh/kg-claim vertelt op zichzelf nog niet hoeveel energie per liter een compleet pack kan bevatten.

Dat is een belangrijk openstaand punt.

Want als een 60 kWh-batterij fysiek even groot blijft als een huidige batterij, kan een fabrikant simpelweg meer energie in dezelfde ruimte stoppen.

Als de batterij tegelijkertijd kleiner kan worden, ontstaan nog veel grotere ontwerpvrijheden.

Vergelijking tussen een huidige LFP EV-batterij en een compacte 400 Wh/kg all-solid-state batterij
Vergelijking van een huidige LFP EV-batterij met een toekomstige 400 Wh/kg all-solid-state batterij.

De elektrische auto kan daardoor veranderen

Een batterij van 400 Wh/kg zou niet simpelweg betekenen dat iedere elektrische auto 1.000 kilometer kan rijden.

Het kan juist betekenen dat autofabrikanten eindelijk kunnen kiezen.

En dat is misschien belangrijker.

Een compacte stadsauto zou bijvoorbeeld een relatief kleine batterij kunnen krijgen die nauwelijks extra gewicht toevoegt.

Een gezinsauto kan dezelfde actieradius behouden met een veel kleinere batterij.

Een langeafstand-EV kan een enorm bereik krijgen.

Een sportauto kan veel vermogen leveren zonder honderden kilo’s batterij mee te slepen.

En een SUV die nu een enorm accupakket nodig heeft voor een grote actieradius, zou mogelijk veel compacter kunnen worden uitgevoerd.

De batterij wordt dan niet langer alleen een noodzakelijk gewicht dat de auto moet meeslepen.

Hij wordt een ontwerpcomponent.

Wat gebeurt er met een elektrische auto van 80 kWh?

Laten we een ander voorbeeld nemen.

Stel dat een elektrische auto nu een 80 kWh LFP-pack heeft.

Bij een hypothetische packenergiedichtheid van 160 Wh/kg:

80.000 ÷ 160 = 500 kg

Dat is een enorm gewicht.

Bij 400 Wh/kg:

80.000 ÷ 400 = 200 kg

Een verschil van:

300 kilogram.

Dat is ongeveer het gewicht van meerdere volwassen passagiers.

Maar een fabrikant kan er ook voor kiezen om de batterij niet 80 kWh te laten blijven.

Met dezelfde 500 kilogram batterijgewicht zou bij 400 Wh/kg theoretisch:

200 kWh

beschikbaar zijn.

Dat betekent niet dat een auto automatisch 2.000 kilometer haalt.

De efficiëntie van de auto wordt namelijk steeds belangrijker naarmate de batterij groter wordt.

Maar een actieradius van 1.000 kilometer wordt opeens veel minder absurd dan vandaag.

En wat betekent vijf minuten laden?

De andere claim van Donut Lab is misschien minstens zo belangrijk als de energiedichtheid.

Het bedrijf noemt een volledige laadbeurt in ongeveer vijf minuten.

Daarbij is het belangrijk om naar de daadwerkelijk gepubliceerde tests te kijken.

In maart 2026 testte Donut Lab samen met Verge een batterijpack in een TS Pro. Het ongeveer 18 kWh grote pack kon meer dan 100 kW laadvermogen gedurende vijf minuten vasthouden.

Het pack ging tijdens de test van 10 naar 50 procent in vijf minuten, bereikte ongeveer 70 procent na iets meer dan negen minuten en 80 procent na ongeveer twaalf minuten.

Dat is dus iets anders dan aantonen dat een auto met bijvoorbeeld 100 kWh werkelijk in vijf minuten van 0 naar 100 procent kan worden geladen.

Maar de test laat wel zien dat het laadvermogen zelf geen theoretisch verhaal meer is.

Een laadpaal van 350 kW wordt dan ineens klein

Hier wordt het interessant.

Een 100 kWh-batterij in vijf minuten volledig laden betekent gemiddeld:

100 kWh ÷ 1/12 uur = 1.200 kW

oftewel:

1,2 megawatt.

Dat is gigantisch.

Zelfs een 350 kW-snellader zou daarvoor niet voldoende zijn.

Een dergelijke batterij zou dus niet alleen een betere batterij vereisen.

Er moet ook een compleet nieuwe laadinfrastructuur komen.

Denk aan:

  • veel zwaardere laadkabels;
  • hogere netvermogens;
  • krachtigere laadstations;
  • lokale buffersystemen;
  • batterijopslag bij laadstations;
  • mogelijk megawattlaadtechnologie.

Daarom is “vijf minuten laden” niet uitsluitend een batterijprobleem.

Het is een infrastructuurprobleem.

Maar je hoeft geen 100 kWh in vijf minuten te laden

En hier wordt een hoge energiedichtheid gecombineerd met snel laden pas echt interessant.

Stel dat een auto 500 kilometer kan rijden met 75 kWh.

Als je tijdens een korte stop 30 kWh toevoegt, krijg je misschien al honderden kilometers extra bereik.

Bij een extreem hoge laadcurve kan een laadstop daardoor meer lijken op tanken.

Niet omdat de batterij per se iedere keer van 0 naar 100 procent gaat.

Maar omdat je in een paar minuten voldoende energie kunt toevoegen voor de rest van je reis.

Dat is waarschijnlijk de meest realistische manier waarop extreem snel laden het dagelijks gebruik verandert.

Elektrische motorfietsen kunnen een enorme sprong maken

De Verge TS Pro is misschien wel een van de interessantste voorbeelden.

Donut Lab en Verge hebben de batterijtechnologie al gekoppeld aan een productiegerichte elektrische motorfiets. De TS Pro heeft een batterij van ongeveer 20 kWh en biedt volgens Verge afhankelijk van uitvoering een aanzienlijke actieradius.

Voor een motorfiets is 400 Wh/kg helemaal interessant.

Een zware batterij beïnvloedt namelijk niet alleen de efficiëntie.

Hij beïnvloedt ook:

  • acceleratie;
  • remgedrag;
  • bochtengedrag;
  • wendbaarheid;
  • veercomfort;
  • gewicht bij stilstand.

Een motorfiets met dezelfde actieradius maar tientallen kilo’s minder batterijgewicht kan fundamenteel anders aanvoelen.

De elektrische fiets krijgt misschien een nog grotere verandering

Voor een e-bike is een batterij van 500 tot 800 Wh tegenwoordig al behoorlijk bruikbaar.

Stel dat een huidige batterij inclusief behuizing ongeveer 5 kilogram weegt.

Bij 400 Wh/kg zou 800 Wh op celniveau slechts:

800 ÷ 400 = 2 kilogram

wegen.

Zelfs wanneer we daar behuizing, BMS, bekabeling en andere onderdelen bij optellen, kan het verschil enorm zijn.

Maar er ontstaat opnieuw een keuze.

Een fabrikant kan een e-bike bouwen met:

dezelfde actieradius en een veel lichtere batterij

of:

dezelfde batterijmassa en een veel grotere actieradius.

Een 2 kilogram zware 800 Wh-batterij zou theoretisch een enorm verschil maken voor racefietsen, gravelbikes en mountainbikes.

En bij speed pedelecs wordt het nog interessanter.

Vergelijking tussen een huidige e-bike batterij en een hypothetische 400 Wh/kg all-solid-state batterij.
Wat een batterij van 400 Wh/kg theoretisch kan betekenen voor het gewicht, de actieradius en laadtijd van een elektrische fiets.

Drones zouden misschien wel de grootste winnaar zijn

Bij drones is ieder grammetje belangrijk.

Een zwaardere batterij betekent meer gewicht.

Meer gewicht betekent meer energie nodig om te vliegen.

Meer energie betekent een grotere batterij.

En die grotere batterij maakt de drone weer zwaarder.

Het is een vicieuze cirkel.

Een batterij met een veel hogere energiedichtheid kan die cirkel doorbreken.

Daarom zijn hoge-energiedichtheidsbatterijen voor drones mogelijk nog interessanter dan voor auto’s.

Een drone kan:

  • langer vliegen;
  • een grotere camera meenemen;
  • verder vliegen;
  • sneller vliegen;
  • dezelfde vliegtijd halen met een kleinere batterij.

Voor professionele drones kan dat grote gevolgen hebben.

Denk aan inspectie, landbouw, filmproductie, logistiek en defensie.

Elektrische vliegtuigen komen dichterbij

Dit is misschien wel het domein waar een batterij van 400 Wh/kg voor het eerst echt revolutionair begint te klinken.

Het probleem van elektrische vliegtuigen is niet dat elektromotoren inefficiënt zijn.

Integendeel. Elektromotoren zijn juist zeer efficiënt. Het probleem is de energiedichtheid van batterijen. Een vliegtuig moet immers niet alleen zijn passagiers en brandstof meenemen.

Het moet ook zijn energiebron meenemen. Een brandstoftank wordt tijdens een vlucht steeds lichter. Een batterij blijft vrijwel even zwaar. Daarom is iedere extra Wh/kg extreem waardevol.

CATL heeft bijvoorbeeld al laten zien hoe serieus de industrie naar zeer hoge energiedichtheden kijkt: het bedrijf presenteerde eerder een zogenaamde Condensed Battery met maximaal 500 Wh/kg op celniveau en heeft inmiddels ook ontwikkelingen richting elektrische luchtvaart laten zien.

Als een betrouwbare batterij van 400 Wh/kg werkelijk massaal beschikbaar komt, wordt elektrische luchtvaart daardoor interessanter.

Maar voor grote passagiersvliegtuigen blijft 400 Wh/kg nog altijd een heel ander probleem dan voor een auto.

Schepen en vrachtwagens

Ook elektrische vrachtwagens zouden profiteren.

Een vrachtwagen heeft veel energie nodig om honderden kilometers te rijden.

Iedere kilogram batterij die je wegneemt, kan theoretisch worden gebruikt voor:

  • meer laadvermogen;
  • meer actieradius;
  • minder energieverbruik;
  • kleinere batterijen;
  • kortere laadstops.

Voor elektrische scheepvaart geldt hetzelfde.

Een schip kan duizenden kilowattuur energie nodig hebben.

Een batterij die honderden kilogrammen of zelfs tonnen lichter is, kan daar een enorm verschil maken.

En dan zijn er nog mobiele apparaten

Bij smartphones is het effect kleiner in absolute termen, maar misschien juist opvallend in gebruik.

Stel dat een smartphone een batterij van ongeveer 15 Wh heeft.

Bij 400 Wh/kg:

15 ÷ 400 = 0,0375 kg

oftewel:

37,5 gram.

Dat is alleen de theoretische celmassa.

Een smartphonebatterij bevat natuurlijk ook verpakkingsmateriaal en andere onderdelen.

Maar het laat zien wat mogelijk wordt.

Een fabrikant kan een smartphone maken met:

  • dezelfde batterijduur en minder gewicht;
  • dezelfde dikte en veel langere batterijduur;
  • een grotere batterij zonder het apparaat zwaarder te maken.

En misschien nog belangrijker:

sneller laden.

Als een kleine batterij daadwerkelijk zeer hoge laadstromen aankan zonder extreem warm te worden, wordt een laadpauze van enkele minuten veel realistischer.

Laptops, tablets en wearables

Een laptop met bijvoorbeeld een batterij van 70 Wh zou bij 400 Wh/kg theoretisch slechts:

175 gram

aan batterijcellen nodig hebben.

Daarmee zou een fabrikant een veel lichtere laptop kunnen bouwen. Of juist een laptop die tientallen uren langer meegaat. Voor wearables is het potentieel nog interessanter.

Smartwatches, augmented-realitybrillen en toekomstige mixed-realityapparaten hebben weinig ruimte voor batterijen. Daar telt iedere millimeter. Een batterij met een hogere volumetrische energiedichtheid én hogere gravimetrische energiedichtheid zou daarom een belangrijke ontwerpvrijheid geven.

Wat als de batterij echt geen schaarse materialen nodig heeft?

Dit onderdeel van de Donut Lab-claim is minstens zo interessant als 400 Wh/kg.

De wereldwijde batterijproductie groeit enorm. LFP is inmiddels goed voor meer dan de helft van de wereldwijd ingezette EV-batterijen. Tegelijkertijd zijn fabrikanten voortdurend op zoek naar materialen en chemieën die goedkoper, beter schaalbaar en minder afhankelijk zijn van kritieke grondstoffen.

Als een batterij inderdaad grotendeels gebaseerd kan worden op wereldwijd beschikbare materialen, ontstaan mogelijk voordelen voor:

  • grondstofzekerheid;
  • productiekosten;
  • geopolitieke onafhankelijkheid;
  • productiecapaciteit;
  • recycling;
  • schaalbaarheid.

Maar ook hier geldt:

“geen schaarse materialen” betekent niet automatisch “geen milieuprobleem”.

Mijnbouw, raffinage, productie en recycling blijven bestaan.

De echte revolutie zit misschien niet in auto’s

Het zou gemakkelijk zijn om te zeggen:

400 Wh/kg = elektrische auto’s met 1.000 kilometer bereik.

Maar dat is eigenlijk te beperkt. De echte verandering is dat ontwerpers veel meer vrijheid krijgen. Een fabrikant kan dezelfde auto maken met:

kleinere batterij + dezelfde actieradius.

Of:

zelfde batterij + veel grotere actieradius.

Of:

grotere batterij + veel sneller laden.

Of:

kleinere batterij + lager voertuiggewicht + betere efficiëntie.

En waarschijnlijk wordt het in de praktijk een combinatie van al deze opties.

Stel dat Donut Lab verder gaat: 1.000 Wh/kg

Hier wordt het echt futuristisch.

Donut Lab heeft in zijn communicatie rond de toekomstige batterijgeneraties gesuggereerd dat verdere generaties aanzienlijk hogere energiedichtheden kunnen bereiken. Rond de veelbesproken video van 1 april 2026 werd online gesproken over een mogelijke V2 en een nog verder weg liggende V3 met cijfers rond 1.000 Wh/kg, naast andere zeer extreme specificaties. Omdat dit in die context niet als een onafhankelijk bewezen productspecificatie moet worden beschouwd, behandelen we 1.000 Wh/kg hier uitsluitend als een hypothetisch scenario.

Maar laten we de rekenmachine erbij pakken.

Bij:

1.000 Wh/kg

heeft 60 kWh nog maar:

60 kilogram

aan batterijmassa nodig.

Een 100 kWh-batterij:

100 kilogram.

Dat verandert de verhoudingen volledig.

1.000 Wh/kg: dezelfde auto, maar absurd veel meer energie

Neem opnieuw onze hypothetische 375 kilogram batterijmassa.

Bij 1.000 Wh/kg zou die:

375 kWh

energie bevatten.

Dat is meer dan vier keer zoveel als een huidige 90 kWh-batterij.

Een extreem efficiënte elektrische auto zou daarmee theoretisch enorme afstanden kunnen afleggen.

Maar ook hier moeten we oppassen.

Een auto wordt niet automatisch vier keer efficiënter omdat zijn batterij vier keer zoveel energie bevat.

Aerodynamica verandert niet. Rolweerstand verandert niet. Motorverliezen verdwijnen niet. Elektronica verdwijnt niet. En de bestuurder blijft nog altijd dezelfde bestuurder.

Een batterij van 1.000 Wh/kg zou vooral betekenen dat energie veel minder bepalend wordt voor het gewicht van het voertuig.

De auto van de toekomst hoeft misschien helemaal geen grote batterij meer te hebben

Dit is een belangrijk punt.

Vandaag denken we bij elektrische auto’s vaak:

“Hoe groot is de batterij?”

Bij extreem hoge energiedichtheden zou de vraag kunnen veranderen naar:

“Hoeveel energie hebben we eigenlijk nodig?”

Een auto die met 40 kWh al 400 kilometer kan rijden, heeft misschien helemaal geen 100 kWh meer nodig. Dat kan leiden tot lichtere auto’s. En lichtere auto’s verbruiken weer minder energie. Daardoor ontstaat een positieve spiraal:

lichtere batterij → lichtere auto → lager verbruik → kleinere batterij mogelijk → nog lichtere auto.

Dat is misschien wel het meest interessante effect van een enorme sprong in energiedichtheid.

En dan komt CATL met lithium-air

Alsof 1.000 Wh/kg nog niet spectaculair genoeg is, komt daar een andere technologie om de hoek kijken:

lithium-air.

CATL heeft in 2026 lithium-air publiekelijk als een belangrijke toekomstige ontwikkelingsrichting benoemd. En rond die technologie circuleren cijfers die nog veel extremer zijn.

Soms wordt 12.000 Wh/kg genoemd.

Dat klinkt alsof een batterij binnenkort op energiedichtheid met benzine kan concurreren. Maar hier moeten we extra voorzichtig worden.

12.000 Wh/kg is niet hetzelfde als een batterij van 12.000 Wh/kg

De vaak genoemde 12.000 Wh/kg is geen specificatie van een commercieel CATL-accupakket.

Het getal is gekoppeld aan theoretische energiedichtheden van lithium-air-chemie en wordt in veel berichtgeving zonder voldoende context gebruikt. Het gaat daarbij om theoretische of materiaalgebonden waarden en niet om een complete batterij inclusief elektrolyt, kathode, separator, stroomcollectoren, behuizing, management en overige onderdelen.

Dat verschil is gigantisch. Een theoretische chemische energiedichtheid is niet hetzelfde als wat je uiteindelijk in een auto kunt stoppen. Daarom is het onjuist om te zeggen:

“CATL maakt een batterij van 12.000 Wh/kg.”

Dat doet CATL op basis van de beschikbare informatie niet. De correcte conclusie is:

Lithium-air heeft theoretisch het potentieel voor extreem hoge energiedichtheden, en CATL onderzoekt deze technologie als mogelijke toekomstige batterijrichting. Dat is iets heel anders.

Waarom lithium-air zo interessant is

Het principe is fundamenteel anders. Een traditionele batterij moet het actieve kathodemateriaal meenemen. Een lithium-air-batterij gebruikt tijdens ontladen zuurstof uit de omgeving. Dat betekent theoretisch dat een deel van de massa die normaal in de batterij moet zitten, simpelweg uit de lucht komt.

En precies daardoor kunnen de theoretische energiedichtheden enorm oplopen. Onderzoek naar lithium-air heeft al veelbelovende resultaten laten zien, maar de afstand tussen een laboratoriumcel en een betrouwbare automotive batterij blijft enorm. Problemen rond onder meer cyclische stabiliteit, luchtverontreiniging, vocht, reacties met CO₂, vermogensdichtheid en systeemcomplexiteit moeten worden opgelost.

400 → 1.000 → 12.000 Wh/kg

Als we de drie getallen naast elkaar zetten, ontstaat een fascinerend beeld.

Energiedichtheid60 kWh theoretische batterijmassa
160 Wh/kg375 kg
205 Wh/kg293 kg
400 Wh/kg150 kg
1.000 Wh/kg60 kg
12.000 Wh/kg5 kg

Maar de laatste regel is vooral een theoretische rekensom en absoluut geen realistische voorspelling van een 60 kWh-accupakket. Het is juist een goed voorbeeld van waarom energiedichtheidscijfers altijd context nodig hebben. Tussen een theoretische chemische waarde en een compleet productiepack zit een enorme technische kloof.

Wat zou er gebeuren als 1.000 Wh/kg wél haalbaar wordt?

Dan verandert het speelveld opnieuw. Elektrische vliegtuigen worden interessanter. Drones krijgen veel langere vliegtijden. Elektrische motorfietsen kunnen extreem licht worden. E-bikes kunnen honderden kilometers bereik krijgen zonder enorme accu’s.

Robotica krijgt meer autonomie. Mobiele apparaten kunnen veel langer werken. En auto’s kunnen veel lichter worden. Maar zelfs bij 1.000 Wh/kg blijven kosten, veiligheid, productievolume, laadvermogen, levensduur en grondstoffen bepalend. Een fantastische batterij die €1.000 per kWh kost, zal de markt niet zomaar veranderen. Een fantastische batterij die goedkoop, veilig en massaal geproduceerd kan worden?

Dat is een ander verhaal.

Het belangrijkste getal is misschien niet eens Wh/kg

Dit is misschien de belangrijkste conclusie uit het hele verhaal. Energiedichtheid is slechts één onderdeel. Een werkelijk revolutionaire batterij moet tegelijkertijd goed scoren op:

Wh/kg

Wh/l

laadsnelheid

levensduur

veiligheid

kosten

productiesnelheid

beschikbaarheid van grondstoffen

temperatuurgedrag

recyclebaarheid

vermogensdichtheid

Een batterij van 400 Wh/kg die na 500 cycli kapot is, is voor veel auto’s geen wonderbatterij. Een batterij van 400 Wh/kg die veilig 5.000 keer kan laden, snel laadt, goedkoop geproduceerd kan worden en daadwerkelijk op packniveau die prestaties haalt?

Dat zou een veel groter verhaal zijn.

En precies daarom is Donut Lab zo interessant

Donut Lab heeft inmiddels een stap gezet die veel batterijbedrijven jarenlang niet konden zetten. De technologie is niet uitsluitend als laboratoriumconcept gepresenteerd.

Er zijn tests gepubliceerd en er is een batterijpack in een Verge TS Pro getest. De packtest liet een laadvermogen van meer dan 100 kW zien en een forse verbetering ten opzichte van de eerdere batterij. Dat maakt het onderwerp serieus genoeg om te volgen.

Maar het maakt de 400 Wh/kg automatisch nog niet bewezen. Daarvoor willen we uiteindelijk een antwoord zien op een veel simpeler vraag:

Hoeveel weegt het complete batterijpack en hoeveel bruikbare energie levert het daadwerkelijk?

Dat is de test waar het echt om draait.

Wat zou een onafhankelijke test moeten laten zien?

Voor TostieTech zou een overtuigende test ongeveer dit moeten bevatten:

  1. Het exacte gewicht van de volledige batterij.
  2. De bruikbare energiecapaciteit.
  3. De energiedichtheid in Wh/kg.
  4. De volumetrische energiedichtheid in Wh/l.
  5. Laadcurves van 0 tot 100 procent.
  6. Vermogenslimieten en temperatuurontwikkeling.
  7. Cyclustests onder realistische omstandigheden.
  8. Resultaten na honderden of duizenden cycli.
  9. Onafhankelijke verificatie van de batterijchemie.
  10. Uiteindelijk: dezelfde metingen op productiebatterijen.

Dan verandert de discussie van:

“Donut Lab zegt dat het kan.”

naar:

“Hier zijn de meetgegevens.”

En dat is precies het punt waarop een batterijtechnologie echt interessant wordt.

Dus: wat als het waar is?

Als Donut Lab daadwerkelijk een betaalbare, veilige, reproduceerbare en massaal produceerbare batterij van ongeveer 400 Wh/kg heeft ontwikkeld, dan kan dat grote gevolgen hebben voor elektrische mobiliteit.

Niet omdat iedere auto ineens 1.500 kilometer gaat rijden. Maar omdat fabrikanten eindelijk een keuze krijgen die vandaag nauwelijks bestaat:

minder gewicht óf meer bereik.

En waarschijnlijk zullen ze beide doen. Een elektrische auto kan lichter worden en toch verder rijden. Een elektrische motorfiets kan aanzienlijk minder zwaar worden. Een e-bike kan een veel grotere actieradius krijgen zonder een enorme accu.

Drones kunnen langer vliegen. Elektrische vrachtwagens kunnen meer nuttige lading meenemen. Elektrische vliegtuigen komen een stap dichterbij. En mobiele apparaten kunnen dunner, lichter of veel langer bruikbaar worden. Als daar vervolgens een batterij van 1.000 Wh/kg achteraan komt, verandert de discussie opnieuw.

Dan gaat het niet meer alleen over het vervangen van benzineauto’s. Dan begint batterij-elektrische aandrijving op sommige gebieden fundamenteel nieuwe voertuigontwerpen mogelijk te maken. En lithium-air? Dat is voorlopig nog een heel ander verhaal.

De theoretische cijfers zijn duizelingwekkend, maar tussen 12.000 Wh/kg aan theoretisch chemisch potentieel en een veilige, betaalbare, duizenden cycli meegaande batterij voor een auto zit waarschijnlijk een enorme hoeveelheid wetenschap en engineering.

Eerst bewijs, dan pas revolutie

Het is verleidelijk om bij een batterijclaim van 400 Wh/kg meteen te roepen dat de elektrische auto eindelijk zijn definitieve doorbraak heeft bereikt.

Dat doen wij niet.

De cijfers van Donut Lab zijn interessant. Heel interessant zelfs.

Maar 400 Wh/kg is op dit moment vooral interessant omdat het bedrijf beweert dat het mogelijk is én omdat er inmiddels echte tests met de technologie zijn uitgevoerd.

De belangrijkste claims moeten echter nog op de juiste manier worden bewezen. Vooral de combinatie van 400 Wh/kg op productniveau, extreem snel laden, lange levensduur, veiligheid en betaalbare massaproductie is wat deze technologie uiteindelijk zou maken of breken.

De berekeningen in dit artikel laten alleen zien wat er zou kunnen gebeuren als de door Donut Lab opgegeven energiedichtheid daadwerkelijk beschikbaar komt in een bruikbaar accupakket.

En als dat lukt? Dan hebben we het niet over een kleine verbetering. Dan kan de batterijwereld een kantelpunt bereiken.

Een elektrische auto hoeft dan niet langer honderden kilo’s batterij mee te slepen om een grote actieradius te halen. Een motorfiets kan veel lichter worden. Een e-bike kan een enorme actieradius krijgen. Drones kunnen veel langer vliegen. En toepassingen die vandaag nog nauwelijks haalbaar zijn, kunnen ineens interessant worden.

Maar misschien is de belangrijkste ontwikkeling nog wel wat daarna komt.

400 Wh/kg zou een enorme stap zijn.

1.000 Wh/kg zou een nieuwe wereld openen.

En als lithium-air ooit ook maar een fractie van zijn theoretische potentieel weet te vertalen naar een praktisch batterijpack, dan praten we over een energiedichtheid die de huidige batterijwereld volledig op zijn kop zou zetten.

Voorlopig blijft het echter precies dat: potentieel.

Daarom is onze conclusie simpel: Donut Lab heeft iets neergelegd dat we serieus genoeg moeten volgen, maar nog niet iets dat we blind moeten geloven.

Want bij batterijtechnologie geldt misschien wel meer dan waar dan ook: Een claim is interessant. Een meting is beter. Een onafhankelijke meting op productniveau is het bewijs.

En als die meting uiteindelijk inderdaad 400 Wh/kg laat zien?

Dan wordt de vraag niet meer óf elektrische voertuigen gaan veranderen.

Dan wordt de vraag alleen nog hoe snel.

Vind je dit soort artikelen interessant om te lezen? Geef dan een reactie onderaan.
Het schrijven van deze artikelen is leuk en interessant, maar kost ook veel tijd. Het zou enorm helpen als je TostieTech zou willen steunen met een kleine financiële bijdrage. Onder de ‘Over Mij’ pagina heb ik knoppen gemaakt waarbij je een bedrag aan kunt geven.

Heel erg bedankt voor het overwegen!

Groeten,

Jos, oprichter van TostieTech

Geef een reactie