Onderzoekers van Maynooth University hebben een DNA computer gebouwd die zonder elektriciteit rekent. Volgens het werk, gepubliceerd in Nature, gebruikt het systeem DNA-strengen die zichzelf assembleren en via chemische reacties meerdere rekenstappen uitvoeren, waaronder 100-bit berekeningen.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.
Hoe de DNA computer werkt
De zogeheten Scaffolded DNA Computer (SDC) is opgebouwd met DNA-origami: een lange primaire streng vormt de basis, terwijl honderden kortere ‘staple’-strengen ervoor zorgen dat het geheel in een vooraf ontworpen microscopisch rooster vouwt. De onderzoekers lossen de DNA-strengen op in water met zout en laten het mengsel eerst opwarmen en daarna afkoelen. Door die thermische cyclus gaan de strengen zich zelf ordenen tot een gestructureerde rekenomgeving.
In plaats van elektrische signalen gebruikt deze DNA computer het binden en loslaten van DNA-basenparen om informatie te verwerken. De berekening zit als het ware in de sequenties zelf opgeslagen. Wanneer de chemische reacties zich richting de meest stabiele toestand bewegen, komt daar de uitkomst van het geprogrammeerde algoritme uit voort.
100-bit berekeningen en meerdere rekenbewerkingen
Volgens de bron testten de onderzoekers het systeem met tien verschillende moleculaire programma’s. Daarin voerde de DNA computer onder meer optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen uit. Ook 100-bit berekeningen werden succesvol verwerkt.
Opvallend is dat de onderzoekers stellen dat het systeem geen elektrische voeding nodig heeft en dat de natuurkundige eigenschappen van het systeem helpen om fouten te beperken, waardoor extra foutcorrectiesoftware overbodig zou zijn. Dat maakt het onderzoek interessant als demonstratie van moleculair rekenen, al blijft het voorlopig vooral een laboratoriumopstelling en geen vervanger van siliconenchips.
Waarom dit interessant is voor opslag en sensoren
De onderzoekers noemen in de publicatie mogelijke toepassingen zoals langetermijnopslag van data, energiezuinige berekeningen en in de toekomst moleculaire systemen die in cellen kunnen werken, bijvoorbeeld voor ziektedetectie. Tom’s Hardware wijst daarbij ook op de bredere context: in Ierland, het thuisland van de onderzoekers, namen datacenters in 2025 23 procent van de elektriciteit voor hun rekening.
Dat betekent niet dat deze DNA computer snel in consumentenapparatuur verschijnt. Wel laat het werk zien dat niet elke computer per se op transistors en stroomverbruik in de klassieke zin hoeft te draaien. De rekenlogica kan ook chemisch worden uitgevoerd, zolang de moleculaire structuur maar goed genoeg te controleren is.
TostieTech duiding
Dit onderzoek laat vooral zien hoe breed het begrip ‘computer’ inmiddels kan worden opgevat. Waar klassieke systemen bits omzetten met elektrische spanningen, gebruikt deze DNA computer de fysische en chemische neiging van moleculen om naar een stabiele toestand te bewegen. Dat is fundamenteel anders dan siliconerekenen.
Voor consumenten is de praktische waarde nu nog beperkt. Het systeem is geen algemene pc en geen direct alternatief voor een processor. De relevantie zit eerder in gespecialiseerde toepassingen: extreem compacte informatieverwerking, mogelijk zeer laag energiegebruik en taken waarbij biologische compatibiliteit belangrijk is. Ook de claim dat er geen foutcorrectiesoftware nodig zou zijn, geldt in deze context als een eigenschap van het systeem zelf en niet als bewijs dat het breed inzetbaar is.
De belangrijkste conclusie is daarom niet dat stroomloze computers morgen mainstream worden, maar dat moleculair rekenen een stap verder is gebracht. Dat is relevant voor onderzoek naar energiezuinige rekenmethoden, datastorage en medische toepassingen.
Bron: Tom's Hardware
