AI robot decommissioning klinkt meestal als een saaie logistieke klus, maar Figure maakte er een opvallend afscheid van. De Amerikaanse robotbouwer liet oude F.02-robots eindigen in een 75-tons vat met vloeibaar staal, nadat demontage volgens het bedrijf te veel tijd en interne capaciteit zou kosten. Daarmee veranderde Figure een praktische afvoeropgave in een zorgvuldig geregisseerde show rond robotica, eigendom en recycling.

Meer technologienieuws vind je op de TostieTech Tech-nieuwspagina.
Waarom Figure koos voor AI robot decommissioning in een smelter
Figure noemde het onderhoud van zijn oude F.02-vloot niet langer logisch, omdat de opvolger F.03 in aantal toeneemt. Dat is relevant, want hoe groter de nieuwe generatie wordt, hoe minder zin het heeft om veel capaciteit te blijven steken in een oudere vloot die zijn rol al grotendeels heeft uitgespeeld. Het bedrijf benadrukte bovendien dat de robots veel eigen technologie bevatten. Daardoor was het niet eenvoudig om de ontmanteling simpelweg uit te besteden aan een derde partij.
Ook intern demonteren was volgens Figure geen aantrekkelijke route. Een eigen team zou daar tijd mee kwijt zijn, terwijl die mensen elders nodig zijn, onder meer voor het F.04-model dat nog in ontwikkeling is. De keuze voor AI robot decommissioning in een smelter was dus niet alleen spectaculair, maar vooral een manier om middelen vrij te maken zonder langdurige demontage. De bron schetst daarmee een praktisch probleem: oude robots netjes afvoeren kost tijd, maar moderne robots bevatten zoveel gevoelige en bedrijfseigen onderdelen dat snel uit elkaar halen niet vanzelfsprekend is.

Van X-oproep tot molten-metal-video
Het verhaal kreeg pas echt vaart toen CEO Brett Adcock op X om ideeën vroeg voor een ‘proper sendoff’. Daarmee zette Figure de kwestie open op sociale media, en dat leverde een antwoord op dat precies paste bij de filmische insteek van het verhaal. Arnold Schwarzenegger reageerde met de korte suggestie: ‘You should melt them.’ Volgens Tom’s Hardware ging Figure daar vervolgens letterlijk mee aan de slag.
De onderneming begon eerst met een opvallende voorbereidingsfase. De robots werden getraind om van de tweede verdieping van het kantoor op een luchtkussen te springen. Dat detail laat zien dat het proces niet simpelweg neerkwam op een robot in een smeltbad duwen, maar dat er eerst een gecontroleerde verplaatsing nodig was. Tom’s Hardware merkt op dat zo’n sprong precisie vereist en zelfs werd vergeleken met stuntwerk. Het is dus een decommissioningstraject waarbij niet alleen de logistiek, maar ook de beweging van de robots zelf moest worden voorbereid.
Uiteindelijk vond Figure een locatie in Finland die bereid was de robots te accepteren. Daar kreeg het bedrijf 24 uur en zes smeltsessies om het proces af te ronden. Die tijdsdruk maakt duidelijk dat de operatie strak was georganiseerd: het was geen open eind of lange proef, maar een afgebakende reeks smeltmomenten. In de video is te zien hoe een van de F.02-robots met een duim omhoog in het vloeibare metaal verdwijnt. Daarmee verwijst het bedrijf expliciet naar The Terminator, wat de hele decommissioning een cultureel herkenbaar laagje gaf.
Wat er technisch gebeurde met de oude F.02-robots
Hoewel de beelden vooral opvallen door hun theatrale karakter, beschrijft de bron ook wat er technisch speelde. De F.02-robots bleven tot het laatste moment functioneren, ondanks de extreme omstandigheden van het smeltproces. Dat is relevant, omdat het laat zien dat de decommissioning niet begon als kapotte hardware die toevallig werd weggegooid, maar als werkende robots die tot vlak voor het einde operationeel bleven.
In de smelter waren hoge temperaturen aanwezig, samen met elektromagnetische velden die werden opgewekt door de hoogspanning op de drie grote grafietelektroden. Juist die combinatie maakte de omgeving extreem, maar de robots hielden het volgens de bron vol. Voor de uitvoering van AI robot decommissioning was dat blijkbaar belangrijk: de oudere systemen moesten het traject kunnen doorstaan tot het eigenlijke smeltmoment.
Na afloop gingen de metalen resten terug naar de Verenigde Staten. Daar zijn ze machinaal bewerkt tot gelimiteerde memorabilia rond de F.02. Dat is een opvallend neveneffect van de hele operatie: wat eerst onderdeel was van een robotvloot, werd later een herdenkingsobject. De bron zegt daarnaast dat het grootste deel van de oude F.02-vloot inmiddels is gesmolten en gerecycled. Slechts enkele exemplaren staan nog opgeslagen op het hoofdkantoor van het bedrijf.

Wat deze actie zegt over robotproductie en eigendom
De AI robot decommissioning van Figure laat zien dat het afvoeren van moderne robots verder gaat dan fysiek slopen of schroeven losdraaien. Volgens de bron bevatten de F.02-robots veel propriëtaire technologie. Dat betekent dat ontmanteling niet alleen een kwestie is van arbeid en planning, maar ook van bescherming van bedrijfskennis. Een externe partij inschakelen is dan niet zomaar een logistieke keuze, omdat gevoelige onderdelen en ontwerpdetails niet ongecontroleerd naar buiten mogen lekken.
Tegelijk laat de bron zien dat bedrijven als Figure hun interne capaciteit bewust inzetten. Als een team aan oudere hardware werkt, gaat die tijd ten koste van andere projecten, zoals de ontwikkeling van de F.04. De keuze voor een smelter is daarom ook een manier om ruimte te maken voor nieuwe modellen. In die zin is AI robot decommissioning hier niet alleen een einde van een productlijn, maar ook een herverdeling van aandacht en middelen binnen een snel ontwikkelende robotfabriek.
De publieke presentatie speelt daarbij een duidelijke rol. Door van de afvoer een video en een symbolisch moment te maken, zette Figure de decommissioning neer als meer dan een technische handeling. De duim omhoog van een robot die in vloeibaar staal zakt, de verwijzing naar Terminator en de reactie van Schwarzenegger maken het tot een beeld dat blijft hangen. Maar onder die laag zit vooral een bedrijfspraktische beslissing: oude generatiehardware veilig, snel en zonder onnodige belasting van interne teams uit de weg ruimen.
Voor consumenten is dat geen direct productnieuws in de zin van een nieuw model of nieuwe functie. Toch geeft het wel een inkijkje in hoe volwassen humanoïde robotica begint te worden. Als bedrijven al moeten nadenken over wat ze met oudere robots doen, zegt dat iets over de snelheid waarmee generaties elkaar opvolgen. De focus ligt dan niet alleen op bouwen en verkopen, maar ook op bewaren, afvoeren, beschermen en recyclen. Juist daarin zit de relevantie van deze AI robot decommissioning: het is een zichtbaar voorbeeld van hoe robotica-industrie en bedrijfsvoering steeds nauwer verweven raken.
TostieTech duiding
Figure heeft hier vooral een operationeel probleem opgelost met een zeer zichtbare publieke demonstratie. De kern van het verhaal is niet dat robots standaard in staal worden gegooid, maar dat ontmanteling bij eigen hardware tijdrovend en gevoelig kan zijn. Dat geldt zeker als een robotplatform veel propriëtaire onderdelen bevat en het bedrijf ondertussen aan volgende generaties werkt.
Interessant is dat de bron twee lagen combineert: een praktische afvoerroute via een smelter en een zorgvuldig geregisseerde video die social media-aandacht oplevert. Voor consumenten is dat geen direct productnieuws, maar het zegt wel iets over de volwassenwording van humanoïde robotica. Oude prototypes zijn niet zomaar afval; ze bevatten vaak ontwerpen, firmware, sensortechniek en mechanica die bedrijven willen beschermen. Juist daarom is de combinatie van recycling, beveiliging en bedrijfsvoering hier relevanter dan de Terminator-knipoog op zich.
Bron: Tom's Hardware
